(ปัทมาวัต)
(อัฟกานิสถาน ศตวรรษที่ 13)
ดูผู้บัญชาการเราสิ
เหมือนเขาเดินทางจากเดลีมากัซนี เพื่อแค่กินกับนอน
ชารีฟ พาซา เขามารับพวกเรา
ความตั้งใจเขาคือให้เราโจมตีเดลีด้วยกัน
ตายล่ะ ผู้บัญชาการอยากเป็นสุลต่านของเดลีสินะ
ปฏิวัติรัฐสุลต่านรึ
นี่ไม่ใช่การก่อกบฏ
เป็นเรื่องความปรารถนาของเรา
ใช่
เราจะรับใช้รัฐสุลต่านไปนานแค่ไหน
ความปรารถนาข้าตอนนี้...
คือเป็นสุลต่าน
ใช่เลย
เจ้าโง่อวดดีนี่เป็นใคร
อลาอุดดีน นำสิ่งใดมา
ท่านลุง ท่านบอกให้ข้าไปหามาเอง
ข้าไปบอกให้เจ้าหานกกระจอกเทศมาเมื่อไหร่กัน
ข้าไม่เห็นจำได้
แต่อลาอุดดีนไม่เคยลืม
ข้าเคารพท่านมาก
ท่านขอขนนก ข้าเลยนำนกกระเทศมาให้แทน
ขนนกรึ อ๋อ ใช่ จำได้แล้ว
จำได้แล้วสินะ
- สำหรับเมห์รูลูกรักข้า - ใช่ สำหรับเมห์รู
- เมห์รู - เมห์รู
เมห์รู
ค่ะ ท่านพ่อ
ดูสิว่าพ่อนำของขวัญอะไรมาให้
โอ้โฮ นกกระจอกเทศ
ข้ารักท่านมากเลย ท่านพ่อ
ข้าก็เช่นกัน
ข้าจะตบรางวัลให้เจ้า ที่ทำให้ความปรารถนาลูกข้าเป็นจริง
เจ้าต้องการสิ่งใด
ข้าเสี่ยงชีวิตข้าเพื่อทำตามความปรารถนาท่าน
ตอนนี้ข้าอยากแลกกับชีวิตท่าน
ไม่ๆ...
ข้าต้องการเมห์รูนิสา ลูกสาวท่าน มาเป็นภรรยาข้า
ฉลาดนักนะ ของขวัญล้ำค่าหนึ่งชิ้น เจ้าต้องการอีกหนึ่งมาแลก
สิ่งล้ำค่าทั้งหมดเป็นของอลาอุดดีนเท่านั้น
ใครบอก
อลาอุดดีน
เมห์รูนิสา บุตรีแห่งจลาลอุดดีน คิลจี
จะรับอลาอุดดีน คิลจีเป็นสามีหรือไม่
นางตอบรับ
ชารีฟ พาซา เจ้าบ่าวอยู่ที่ไหน
ไปบอกว่าข้าเรียกหา
เดี๋ยวบอกให้เดี๋ยวนี้ขอรับ
อลาอุดดีน
อลาอุดดีน เจ้าทำอะไรน่ะ นี่คืนวันแต่งงานเจ้านะ
ถ้าผู้บัญชาการรู้เข้า เขาสั่งตัดหัวเจ้าแน่
ใครจะไปบอกเขา
เจ้ารึ
เจ้าไม่บอกเขาหรอก เจ้าเป็นสหายตั้งแต่เด็กของข้า
คนที่ข้าไว้ใจ
เจ้าไม่บอกเขาหรอก
ไม่มีทาง
แม่เจ้า
ความโลภและปรารถนาครอบครอง ทุกอย่างที่ล้ำค่าของอลาอุดดีน
ทำให้เมห์รูและเบื้องบนสั่นไปด้วยความกลัว
เขาเชื่อว่าทุกสิ่งล้ำค่าเป็นของเขาโดยชอบธรรม
แต่หารู้ไม่ว่าห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร
และข้ามมหาสมุทร
มีความสวยงามล้ำค่าที่สุดในโลกอยู่
เจ้าหญิงแห่งสิงหล
ธนูเจ้าเข้าเป้านะ
มีใครอยู่หรือไม่
วาทัน
มาทำอะไรในยามนี้
แขกแห่งรัฐของเรา ราชารัตนสิงห์แห่งเมวาร์
มาออกล่า
ดูเหมือนเขาจะหลงอยู่ในป่า ราชาสั่งให้เราออกมาตามหาเขา
แจ้งราชาว่าแขกปลอดภัยดี
และจะพักผ่อนในถ้ำก่อน
พ่ะย่ะค่ะ
ทุกคนกลับวัง
รู้หรือไม่ว่าไข่มุกนั่นมีความหมายกับข้าแค่ไหน
ท่านน่าจะให้รางวัลเขาเป็นหมู่บ้านแทน
ทำไมต้องให้สร้อยคอไปด้วย
จะสื่ออะไร
ข้าอยากได้สร้อยคืน
มันเป็นของขวัญให้ท่านในวันแต่งงานเรา แต่ท่านกลับเอาให้คนอื่น
ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวข้าสั่งทำสร้อยคล้ายกันให้
ท่านจะข้ามมหาสมุทรเพื่อไข่มุกหรือไม่
ไข่มุกนั่นพิเศษมาก มาจากสิงหล
ไม่มีใครนำไข่มุกกลับมาได้
และข้าก็จะไม่ได้สร้อยนั้นแล้วเช่นกัน
มาขอโทษงั้นรึ
เจ้าเล็งแม่นดีจริง
เจ้าทำนักล่าคนนี้บาดเจ็บแทนที่จะเป็นกวาง
ทีแรกก็ด้วยธนู ตอนนี้ด้วยสายตา
การพบเจอของเราเป็นเรื่องบังเอิญ...
แต่บางครั้งเรื่องบังเอิญก็สวยงาม
เช่นเดียวกับบ้านเจ้าที่นี่
ทุกอย่างที่นี่น่าตะลึงมาก
ข้าพูดมาสักพักแล้ว
แต่เรายังไม่รู้จักกันเลย
เจ้ารู้ได้อย่างไร
เพราะท่านเป็นแขกของเรา
รับแขกกันแบบนี้รึ
ท่านมาที่สิงหลเพื่อสิ่งใด
ข้ามาซื้อไข่มุก
ที่นี่ไม่ขายไข่มุก หากท่านเจอแปลว่าท่านโชคดี
เช่นเดียวกับการพบเจ้า
ทีนี้บอกข้าสิ เจ้าเป็นใคร ชื่ออะไร
แม้แต่ใบไม้ที่นี่ยังรู้ชื่อข้า
ข้ามั่นใจว่าเดี๋ยวท่านก็รู้
นางคือเจ้าหญิงแห่งสิงหล
ปัทมาวตี
นางดูแลเจ้ามาสองวันแล้ว
ปัทมาวตี
ขออภัย ราชารัตนสิงห์
ท่านต้องบาดเจ็บก่อนได้รับการต้อนรับจากเรา
ลูกสาวข้าทำพลาดมหันต์
ไม่ใช่ความผิดปัทมาวตีหรอก ราชาคนธรรพ์
ข้าเห็นนางระหว่างที่ออกล่า
ข้าตามนางไปแล้วธนูก็ปักข้า
ข้ามาพาท่านกลับไป โปรดกลับไปที่วังด้วย
ข้าอยู่วังมาทั้งชีวิตแล้ว ข้าชอบความสงบของขุนเขา
หากท่านไม่ว่าอะไร ข้าอยากอยู่ที่นี่สักสองสามวัน
ราชารัตนสิงห์ ท่านมาที่นี่ในฐานะแขกแห่งรัฐ
แต่ตอนนี้ท่านเหมือนครอบครัวมากกว่า
ข้าอยากให้ท่านนำไข่มุกกลับจากสิงหล มิใช่บาดแผล
ไข่มุกจากสิงหล
ใช่สิ่งที่ท่านตามหาอยู่หรือไม่
ท่านคิดอะไรอยู่
ตอนนี้ท่านได้สิ่งที่ต้องการแล้ว จะกลับเมวาร์เลยหรือไม่
ข้าต้องกลับไป
ท่านไปไม่ได้
แผลท่านยังไม่หายดี
เจ้าไปเมวาร์กับข้าได้หรือไม่ ปัทมาวตี
ในฐานะภรรยาข้า
ด้วยคำอวยพรของเสด็จพ่อ ราชาคนธรรพ์
เจ้าหญิงปัทมาวตีอภิเษกกับราชารัตนสิงห์ และจากเมืองจิตตอร์มา
ทั้งหมด ตรง
ราชารัตนสิงห์...
เสด็จมายังราชสำนักแล้ว
สดุดีรานีปัทมาวตี
สดุดีราชารัตนสิงห์
สดุดีรานีปัทมาวตี
สดุดีราชารัตนสิงห์
ขณะที่จิตตอร์ฉลองการมาถึงของรานีองค์ใหม่
จลาลอุดดีนปฏิวัติต่อรัฐสุลต่านเดลี...
และก่อตั้งราชวงศ์คิลจี
เขาประกาศตนว่าเป็นสุลต่านแห่งเดลีคนใหม่
สุลต่านแห่งเดลี จลาลอุดดีน คิลจี
จงเจริญ
สุลต่านแห่งเดลี จลาลอุดดีน ขิลจี
จงเจริญ
แต่อลาอุดดีนก็หมายบัลลังก์ล้ำค่าแห่งเดลีเช่นกัน
บัลลังก์อาจดูสวยงามเมื่อมองมา
แต่อย่าโดนลวง
สิ่งที่มาพร้อมกับมันคือปัญหามากมาย
เราถูกล้อมรอบด้วยศัตรู
แต่ภัยอันตรายตอนนี้มาจากมองโกล
สุลต่าน การพ่ายแพ้มองโกลในสงคราม นั้นเป็นไปไม่ได้
กองทัพเรามีมากกว่าครึ่งของพวกมัน
ความกล้าหาญของเราก็มีมากกว่าพวกมัน
งั้นเจ้าจะสู้กับมองโกลงั้นรึ
หากเพื่อคิลจีแล้วให้ข้าสู้เทพเจ้าก็ย่อมได้
พูดได้ดี
คุมความมักใหญ่ใฝ่สูงของเจ้าไว้หน่อย อลาอุดดีน
เกรงว่าเจ้าจะจมไปกับมัน
ขออภัย แต่ไม่มีอะไรจะขวาง ความทะเยอทะยานของอลาอุดดีนได้
ข้าไม่อยากได้คำอวดอ้างของเจ้า ขอแค่ชัยชนะ
ข้าจะสู้กับพวกมองโกลเอง
สุลต่าน ท่านเชื่อมั่นในข้าก็คือชัยชนะของข้าแล้ว
บุก
อลาอุดดีนเอาชนะพวกมองโกล
และยึดเดลีได้
ขณะเดียวกัน รานีปัทมาวตีก็เอาชนะหัวใจชาวจิตตอร์ได้
ระวังหน่อย สุรัจ ไบสา
วันแห่งการระบำกูมาร์ของเจ้าผ่านไปนานแล้ว
เดี๋ยวก็เจ็บหลังหรอก
ตอนนี้เดี๋ยวรานีองค์ใหม่จะระบำกูมาร์เอง
องค์รานี ท่านต้องแสดงให้ยิ่งใหญ่นะเพคะ
แน่อยู่แล้ว สุรัจ ไบสา เพราะข้าจะเป็นคนตีกลองเอง
- ถวายบังคม องค์รานี - คุนวาร์ ไบสา
ลูกชายปากมากของเจ้าพูดไม่รู้กาลเทศะอีกแล้ว
ไม่ต้องหวังตีกลองเลย บาดัล
ไม่มีชายใดยกเว้นราชา ที่จะได้เห็นการระบำของรานี
ลูกชาย ในงานแต่งลูก ลูกจะตีกลองแค่ไหนก็ได้
สดุดีราชารัตนสิงห์
พวกเขากวนใจเจ้ารึเปล่า รานีของข้า
ปราชญ์หลวงรอเจ้าอยู่ที่วิหาร
ไปเลยหรือไม่เพคะ
ยินดีต้อนรับ ฝ่าบาท
ปัทมาวตี นี่คือปราชญ์หลวง และอาจารย์ของข้า ราฆวะ เจตัน
เขาคือคำตอบทุกอย่างของเรา
โปรดรับคำอวยพรจากเขาด้วย
ความงามของท่านเป็นเลิศจริงๆ
ไม่ใช่แค่รูปงาม นางยังฉลาดมากอีกด้วย
แล้วอะไรสำคัญกว่าสำหรับรานีใหม่
ความงามหรือความสามารถ
ระวังนะ รานีข้า เจ้ากำลังถูกทดสอบ
โปรดตอบคำถามเขาด้วย
ความสามารถเจ้าค่ะ
แล้วความงามล่ะ
นั่นขึ้นอยู่กับตาคนมอง
โปรดอธิบายด้วย
บางคนเห็นพระเจ้าในทุกแง่มุม ขณะที่บางคนเห็นพระเจ้าในมุมอื่น
อธิบายชีวิตในสามคำ
จิตวิญญาณ ความรักและความเสียสละ
ความรักคืออะไร
น้ำตาแห่งความปิติจากตาพระผู้เป็นเจ้า
น้ำตาคืออะไร
เส้นบางๆ ระหว่างสุขและทุกข์
สุขคืออะไร
ภาพลวงตา
ได้ยินมาว่าท่านรอบรู้เรื่องศาสตร์แห่งสงคราม
เจ้าค่ะ
อะไรคืออาวุธที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสนามรบ
ความกล้าหาญ
ช่วงเวลาที่ยากที่สุดในชีวิตคืออะไร
การรอผลหลังจากการทดสอบ
แล้วของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดล่ะ
คำอวยพร
มาเถิด รานีข้า
เพื่อฉลองโอกาสนี้
รานีเสด็จแล้ว
เพื่อแสดงระบำกูมาร์
เราขอต้อนรับ รานีของเรา
มาร่วมระบำกูมาร์กับเราเถิด
มาระบำยามเรากูมาร์
ที่รักท่านกำลังรออยู่เช่นกัน
ท่านมีรัศมีเจ้าสาวใหม่
หัวใจก็เต้นไม่เป็นจังหวะ
จิตใจก็ปั่นป่วน
กำไลข้อเท้าสั่นกระดิ่งยามท่านเดิน
กำไลข้อเท้าส่งเสียง
มาเถิด รานีข้า
มาระบำกูมาร์
ประดับประดาด้วยผ้าคลุมแห่งรัก
นางมาระบำในระบำกูมาร์
โดยไม่สนสิ่งใดในโลกา
นางมาระบำในระบำกูมาร์
ที่รักของนางคือสิ่งพิเศษสุด
นางมาระบำในระบำกูมาร์
หมุนตัวระบำแห่งกูมาร์
ร่างกายของข้ากลายเป็นเงาแห่งที่รักข้า
ยามใดที่จิตแห่งกูมาร์ล่องลอย
แววตาข้ามีแต่ความเหงา ของขวัญแห่งที่รักข้า
หมุนตัวระบำกูมาร์
มาระบำในระบำกูมาร์
หมุนตัวระบำกูมาร์
มาระบำในระบำกูมาร์
มาเถิด ที่รักของข้า
ความรู้สึกท่านคือดิวาลีแห่งข้า
เราได้ทาสีกำแพงวังแห่งใจข้าด้วยสีของท่าน
ความรู้สึกท่านคือดิวาลีแห่งข้า
เราได้ทาสีกำแพงวังแห่งใจข้าด้วยสีของท่าน
การได้อยู่ในเงาของท่าน
ร่างกายข้าเฉิดฉาย คืนอันมืดมิดกลับเต็มไปด้วยแสงดาว
ของขวัญแห่งที่รักข้า
หมุนตัวระบำกูมาร์
มาระบำในระบำกูมาร์
สวมผ้าคลุมแห่งรัก หมุนในระบำกูมาร์
ของขวัญจากที่รัก
หมุนตัวระบำกูมาร์
มาเถิดทุกท่าน มาระบำกูมาร์ด้วยกัน
สวมแลงกา เคอร์ติ ชูนารี
และมาระบำกูมาร์กัน
พี่เขยระบำ
แม่สะใภ้ระบำ
หมุนตัวกูมาร์
กูมาร์หมุน
หมุนตัวกูมาร์
กูมาร์หมุน
หมุนตัวกูมาร์
กูมาร์หมุน
ข้าโชคดีจริงๆ
ข้าไปสิงหลหาไข่มุกแล้วได้พบเจ้า
ข้าก็โชคดีเช่นกัน
ข้าไปล่ากวางแต่กลับได้สิงโตมาแทน
ข้าอยากมอบความสุขทั้งหมดที่เจ้ามีที่สิงหล
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าให้ไม่ได้
ข้าให้มหาสมุทรในทะเลทรายนี้ไม่ได้
ดวงตาของท่านลึกกว่ามหาสมุทร
ดูเหมือนเจ้าเริ่มเป็นชาวเมวาร์ขึ้นแล้ว
เมวาร์อยู่ในใจข้าแล้ว
มีอะไรรึ
มีใครมองเราอยู่หรือเปล่า
คงเป็นจันทร์ที่อิจฉาความงามของเจ้า
จะเป็นใครไปได้
ข้าได้กลิ่นไม้จันทน์
มีเพียงคนเดียวในจิตตอร์ที่ใช้กลิ่นนี้
ทำไมถึงเรียกข้ามาในเวลานี้ ฝ่าบาท
ผู้กระทำความผิดต้องถูกลงโทษ
แค่นั้นรึ
เรื่องนี้รอตอนเช้าก็ได้นี่
ความผิดนี้รุนแรง ต้องพิจารณาโทษเดี๋ยวนี้
ใครคือคนร้าย
ท่านไง
ผู้เคร่งครัดที่เมวาร์นับถือคือคนร้ายงั้นรึ
ผู้ที่สอนให้ท่านเป็นราชาในวันนี้คือคนร้ายงั้นรึ
ความผิดของข้าคือสิ่งใด ฝ่าบาท
เจ้ากล้าดีมาแอบส่องราชา ระหว่างอยู่กับรานีเพียงสองคน
ไม่จริง ท่านมีหลักฐานอะไร
- สุจัน สิงห์ - พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
บาดแผลนั่นเกิดจากกริชข้า เลือดของท่านคือหลักฐาน
ข้านึกว่าท่านคืออาจารย์ ข้าเชื่อในท่าน
นึกว่าท่านเคร่งครัดในศาสนา แต่กลายเป็นหมาป่าในคราบแกะ
ข้าสั่งประหารท่านตอนนี้ยังได้
แต่การประหารพราหมณ์ขัดกับหลักการข้า
ขังเขาไว้ ความมืดในคุกใต้ดิน อาจสอนมารยาทเขาได้บ้าง
ขออภัย ฝ่าบาท แต่ข้าขอพูดอะไรสักหน่อย
เมื่อปราชญ์มีมลทิน เขาควรถูกขับไล่ออกจากแผ่นดิน
มีการลงโทษเดียวสำหรับความผิดของเขา
การเนรเทศ
ข้าเห็นด้วยกับรานี
ท่านสงสัยในความศรัทธาของข้ารึ
นี่ไง ข้าได้กลืนความอับอายนี่ลงไปแล้ว
แต่ไฟที่เผาไหม้ในใจข้าจะเผาจิตตอร์ให้เป็นจุณ
ก่อนข้าจะไป จะไม่แตะเท้าข้ารับพรหน่อยรึ
- สุจัน สิงห์ - พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ข้าจะไปให้ไกลจากเมืองนี้
แต่หากข้าทำลายเมวาร์ไม่ได้
ให้ตราหน้าเลยว่าราฆวะ เจตันไม่เคยมีตัวตน!
เขาคือความคิดบริสุทธิ์ที่หายไปในอากาศ!
ท่านลุง ตั้งแต่ท่านมอบอาณาจักรการาให้ลุงอลาอุดดิน
ทัศนคติเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เขาบุกดีโอกิริโดยไม่ได้ขออนุญาตท่าน
และแทนที่จะกลับเดลีมาพร้อมกับของที่ปล้นได้มา
เขาตรงกลับไปยังการา
ข้าเห็นด้วยกับอิตาต
วันหนึ่งเขาอาจกบฏท่านก็ได้
ระหว่างที่อลาอุดดินเหวี่ยงดาบเพื่อสุลต่าน
เรานั่งอยู่ที่นี่ คุยเรื่องไร้สาระ
แต่ท่านลุง ท่านควรระวังเขาไว้หน่อย
อลาอุดดินก็เป็นแค่เครื่องมือ ในการเติมทรัพย์สมบัติของเดลี
แค่นั้นแหละ
พรุ่งนี้ข้าจะล่องเรือไปการา
และนำสิ่งที่เป็นของข้ากลับมา
ขอพระเกียรติเป็นของพระเจ้า
ความงามของเจ้าช่างน่าหลงใหล มันทำให้ตรวนนี่กลายเป็นทอง
เจ้าจะมีความสุขมากในฮาเร็มของข้า ชิไต
เจ้าเป็นทาส ไม่ใช่กษัตริย์
เจ้าไม่มีทางทำให้ เจ้าหญิงแห่งดีโอกิริมีความสุขได้
ปากดี
ทะนงนักแม้ในยามเรื่องเลวร้ายนี่
ได้ใจข้าเสียจริง
หัวหน้า
แผนของท่านสำเร็จแล้ว
เยี่ยม
ท่านต้องการให้สุลต่านมาที่การาและเขาก็มา
คิลจีจงเจริญ
จงเจริญ
อลาอุดดินขอต้อนรับสุลต่านแห่งเดลี
จงพบเจอแต่ความสุข
ข้าปิติและประหลาดใจ
อะไรนำท่านมาการาโดยไม่แจ้งมาก่อน
นั่นคือคำถามที่ข้าต้องถามเจ้า
แทนที่จะกลับเดลีพร้อมของที่แย่งชิงมา
เจ้ามาการาทำไม
สุลต่านไม่เชื่อใจข้าอีกต่อไปแล้วรึ
ข้าชิงสมบัติทั้งหมดนี้เพื่อท่านผู้เดียว
แล้วเพชรนี่ล่ะ
มันล้ำค่า
เป็นของรางวัลแก่ข้าเอง
ขอพระเกียรติเป็นของพระเจ้า
เพชรล้ำค่าควรคู่อยู่บนมงกุฎสุลต่าน
แต่อย่าท้อใจไป อลาอุดดิน
ข้านำของขวัญล้ำค่ามาให้เจ้าด้วย
เชลยผู้นี้
นำมาเพื่อเจ้าโดยเฉพาะ
เขามีเล่ห์เหลี่ยมดั่งหมาป่า และว่องไวดั่งเสือชีตาห์
เขาจะรับใช้เจ้าในทุกทางที่ทำได้
ลองทดสอบดูก็ได้
ชื่ออะไร
มาลิก คาฟูร์ขอรับ
ไม่ใช่เจ้า น้ำหอมที่เจ้าใส่
จันนัท อุล เฟอร์เดาส์
เจ้าทำอะไรเพื่อข้าได้บ้าง
ทุกอย่าง
ข้ามอบชีวิตให้ท่านได้
เจ้ายอมพรากชีวิตเพื่อข้าหรือไม่
ขอครับ ท่าน
งั้นฆ่าคนพวกนี้ให้หมด
ฆ่าพวกเขารึ
พวกเขาคืออัครราชทูตของข้า
เลิกล้อเล่นเถอะ
ข้าอยากให้เจ้าออกทัพไปทางใต้
ต้องการสิ่งใดอีกหรือไม่
- เจ้าทำอะไรลงไป - ท่านอยากให้ข้าทดสอบเขานี่
ท่านลุง ของขวัญท่านนี่โดนใจจริงๆ
แต่อย่าพึ่งเศร้าใจไป ข้ามีของขวัญให้ท่านเช่นกัน
อิกห์ทิยาร์
ท่านลุงที่รักของข้า
คิลจีจงเจริญ
จงเจริญ
กบฏต่อสุลต่านจนได้สินะ
ประวัติศาสตร์ไม่มีวันอภัยท่าน
ที่ฆ่าลุงข้าแน่
ประวัติศาสตร์จะกล่าวเช่นไร อามีร์ คูสโรว์
ประวัติศาสตร์จะกล่าวว่าเป็นความจำเป็น
ถูกต้องแล้ว
อิตาต น้องรัก...
สุลต่านต้องการเลือดรุ่นใหม่ในการขยายพรมแดน และทำให้ประชาชนมีความสุข
ข้าถึงได้ต้องมาครองบัลลังก์
ทีนี้จลาลอุดดีน คิลจี ควรถูกฝังให้สมกับพระเกียรติแห่งสุลต่าน
สุลต่านแห่งเดลี อลาอุดดิน คิลจี!
จงเจริญ! จงเจริญ!
สุลต่านแห่งเดลี อลาอุดดิน คิลจี
จงเจริญ! จงเจริญ!
ข้าคือสุลต่านคนใหม่
นี่คือเพชรล้ำค่าที่พ่อเจ้าขโมยไปจากข้า
วันนี้ข้าเลยขโมยบัลลังก์เขา
มันคือธรรมเนียมของทุกรัฐสุลต่าน
ยังมีอีกธรรมเนียมหนึ่ง
คำนับสุลต่านสิ
ไม่ๆ ๆ
ยืนขึ้น
ขอสุลต่านเจริญรุ่งโรจน์
ทำไมเจ้าดูหัวเสียนักล่ะ
ตอนนี้เจ้าคือรานีแห่งอินเดียนะ
และสามีของเจ้า...
- เห็นหรือไม่ - เห็นสิ่งใด
มงกุฎนี้รึ
ข้าเคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว
บนศีรษะพ่อข้า
มงกุฎนี้ช่างเชื่อถือไม่ได้
เปลี่ยนหัวอยู่เรื่อยเลย
จากหัวพ่อเจ้ามาถึงข้า ตอนนี้เป็นของเจ้าแล้ว
ในวาระน่ายินดีเช่นนี้
จงแสดงความรักแด่สุลต่านเจ้า
เดี๋ยวนี้!
คาฟูร์
มาลิก คาฟูร์
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
เจ้าได้ยินเสียงขลุ่ยหรือไม่ หรือข้าได้ยินคนเดียว
ได้ยินครับ
ใครกันมาเป่าขลุ่ยในยามนี้
ให้ปิดปากเขาตลอดไปเลยหรือไม่
ไม่ต้อง เสียงนั้นช่างล้ำค่า พาเขามาหาข้าพรุ่งนี้
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ต้องการสิ่งใดอีกหรือไม่
เยี่ยมยอด
บางเบา
ข้าครอบครองทุกสิ่งที่ล้ำค่าได้ ยกเว้นพรสวรรค์ของท่าน
ท่านชื่ออะไรนะ ราฆวะ เจตันรึ
ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร ไม่ว่าจะมาจากแห่งไหน
ต่อจากนี้ไป ท่านต้องเป็นความภูมิใจในราชสำนักข้า
- ท่านมองอะไร - อดีตของท่าน
ขนนกกระจอกเทศเปื้อนเลือด
มงกุฎที่มีเพชรสีแดง
มงกุฎที่จะครองโลก
อเล็กซานเดอร์มหาราช
ท่านจะเป็นอเล็กซานเดอร์คนถัดไป
แต่จะเป็นไปได้ต่อเมื่อนางอยู่กับท่าน
ใครรึ
นางเป็นภาพลวงตา
ดุจพระเจ้าสรรค์สร้าง ใบหน้านางเฉิดฉายราวแสงจันทร์
ความงามของนางแผ่รัศมีไกล
นางคือแก่นแห่งชีวิต
เพียงได้เห็นเงานางแค่แวบ ก็ทำให้ปรารถนาได้แล้ว
ความงามที่มีเพียงในฝัน
มองนางครั้งเดียว ท่านจะลืมนางไม่ลงเลย
นางจะมาเปลี่ยนชะตาท่าน
หากท่านเอาชนะใจนางได้
เมวาร์จะเป็นของท่าน
อินเดียจะเป็นของท่าน
ทั้งโลกจะอยู่ใต้เท้าท่านแม้แต่สรวงสวรรค์
ไม่มีนาง ท่านก็ไม่มีอะไร
ไม่ว่านางแตะต้องสิ่งใดก็เปลี่ยนเป็นทอง
นางจะทำให้ท่านอมตะ
นางคือสิ่งล้ำค่าที่สุด แต่ยากที่จะได้ครอบครอง
ชะตาของอลาอุดดินชื่ออะไร
รานีแห่งจิตตอร์ ปัทมาวตี
ปัทมาวตี
"ราชารัตนสิงห์แห่งเมวาร์ สุลต่านแห่งเดลีขอเดชะ
ข้าส่งคำเชิญนี้มาในโอกาสวันราชสมภพของข้า
โปรดมาร่วมงานพร้อมครอบครัวของท่าน
มาร่วมโต๊ะและเพลิดเพลิน ไปกับการต้อนรับของเรา
ดังนั้น เช่นเดียวกับราชาองค์อื่น
ท่านและเมวาร์จะได้รับการคุ้มครอง ภายใต้อำนาจแห่งอเล็กซานเดอร์ที่สอง
ด้วยความหวังดี สุลต่านแห่งเดลี อลาอุดดิน คิลจี"
อ่านอีกรอบซิ
"สุลต่านแห่งเดลีขอเดชะ..."
โปรดแจ้งสุลต่านของเจ้า
ว่าเรามีเหล็กกล้าในกำลัง มากกว่าที่เขามีในคลังแสงทั้งหมดเสียอีก
เราปลอดภัยดีโดยไม่ต้องพึ่งบารมีของเขา
คิลจีจงเจริญ
สุลต่าน ราชาแห่งจิตตอร์ปฏิเสธคำเชิญของท่าน
งั้นก็รวบรวมกองทัพแล้วประกาศสงคราม
ท่านควรเกรงกลัวพระเจ้าบ้าง สุลต่าน
ปัทมาวตีเป็นภรรยาคนอื่น
มาลิก คาฟูร์ ถามรานีหน่อยว่ามื้อค่ำนี้จะมีอะไรทาน
เนื้อกวาง คาบูลี ปาเลา แกงกุรุหม่า อาลู บูคารา ขนม...
มีอาหารเยอะแบบนั้น ข้าไม่เหลือที่ว่างให้ความกลัวหรอก
เหลือเชื่อนักที่อเล็กซานเดอร์ที่สอง จะก่อสงครามเพื่อหญิงนางหนึ่ง
ข้าขยายอาณาเขตพอแล้ว ได้เวลาขยายอ้อมกอด
ศึกชิงสาวงาม
เกิดอะไรขึ้น เทเวียร์
ทำไมรีบมาที่ป้อมปราการจากชายแดน
ข้ามีข้อความมา
สุลต่านอลาอุดดินและกองทัพ กำลังเดินทางมาโจมตีจิตตอร์
ทัพของคิลจีใกล้เข้ามาแล้ว
ข้ารู้ เราจะต้อนรับพวกเขา ในแบบราชปุตที่แท้จริง
แจ้งกองทัพและเติมเสบียงให้เต็มยุ้งฉาง
- ผู้คนกำลังตื่นกลัว - ไม่มีอะไรต้องกลัว
รวบรวมผู้หญิงและเด็กในหมู่บ้าน
แล้วพาพวกเขาไปป้อมปราการ
ส่งข้อความไปบอกอาณาจักรรอบข้าง
ว่าหากเราร่วมมือกัน ก็สามารถเอาชนะอลาอุดดินได้
ไม่เช่นนั้น เขาจะทำลายเราทีละคน
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ฝ่าบาท
โจมตี!
มาลิก ทีนี้สงครามนี้ก็เที่ยงธรรมแล้ว
แน่นอน สุลต่าน
ผู้บัญชาการ อะรูห์คาน ท่านคิดว่าไง
- เราควรส่งกองทัพไปหรือไม่ - พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
อะรูห์คาน
เป็นไปไม่ได้ที่จะไต่กำแพงแห่งจิตตอร์
ผู้ใดที่พยายามล้วนต้องพ่ายแพ้
คิลจีไม่เคยยอมรับความพ่ายแพ้
ส่งกองทัพออกไปก่อนพระอาทิตย์ตก
มาวัดความสามารถของพวกราชปุตกันดีกว่า
ข้าไม่เข้าใจกลยุทธ์ ในการส่งทหารมาเพียงกำมือของเขา ฝ่าบาท
หากพระองค์อนุญาต ให้เราสู้กับพวกเขาหรือไม่
ให้พวกมันมาเลย
เรียกหาข้ารึ สุลต่าน
ได้เวลาฆ่าเจ้าแล้ว
การตัดสินใจโจมตีนั้นมันไม่ถูก
ข้าเตือนอะรูห์คานแล้ว
งั้นให้รู้ทั้งจักรวาล
ว่าอาทิตย์แห่งราชปุตจะถูกจันทร์คิลจีกลืนกิน
ขออภัย สุลต่าน
แต่ราคะนั้นไม่เพียงพอ ที่จะทุบกำแพงแห่งจิตตอร์ได้
ราคะนี้ช่วยให้ข้าครอบครองครึ่งอินเดียได้
กำแพงแห่งจิตตอร์ก็หยุดข้าไม่ได้
แต่คำถามจริงๆ คือ...
หากปัทมาวตีไม่ได้ล้ำค่าอย่างที่ว่า...
งั้นจำนวนทหารที่จากไปในวันนี้...
ข้าจะหั่นเจ้าในจำนวนเท่ากัน
สุลต่านเริ่มหิวแล้ว เอาอาหารมาหน่อย
ดูเหมือนอลาอุดดินขนมาทั้งเดลีเลย ฝ่าบาท
นี่คือกลยุทธ์ของเขา แสดงอำนาจและข่มขวัญศัตรู
ดิวาลีเมื่อไหร่นะ
อาทิตย์หน้าพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
การฉลองดิวาลีปีนี้ต้องยิ่งใหญ่
พวกมันต้องสูญเสียกว่าครึ่งในการดูเรามีความสุข
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
รานี ทำไมมานั่งคนเดียวตรงนี้ล่ะ
ทั่วจิตตอร์กำลังฉลองดิวาลี ทุกคนกำลังตามหาท่าน
พวกเขาเสียสติไปแล้ว
ศัตรูกำลังล้อมรอบเรา
แต่เรากลับฉลองดิวาลี
ทำไมถึงคิดว่าพวกเขาเป็นศัตรูล่ะ
คิดซะว่าพวกเขาคือยามใหม่แห่งจิตตอร์สิ
พวกเขากลับก็ไม่ได้ เข้ามาก็ไม่ได้ ได้แต่ยืนเฝ้า
คิลจีจงเจริญ
สุลต่าน หากท่านกำลังยุ่ง เรากลับมาภายหลังก็ได้
ไม่เป็นไร พวกนี้คือบันทึกประวัติศาสตร์
ข้ากำลังเผาอันที่ไม่กล่าวถึงชื่อข้า
บางส่วนเจ้าก็เป็นคนเขียน คูซรัว
แต่ฝ่าบาท...
ข้าอยากให้ประวัติศาสตร์จดจำข้าเท่านั้น
อะรูห์คาน ได้ตัดแหล่งอาหารและน้ำในจิตตอร์หรือยัง
- พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท - ปิดอุโมงค์ลับของพวกมันหรือยัง
- พ่ะย่ะค่ะ - แล้วปล้นหมู่บ้านใกล้เคียงหรือยัง
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ทีนี้ก็ส่งสารให้ราชาราชปุตทุกคน
ว่าการช่วยเมวาร์จะทำให้สุลต่านโกรธเกรี้ยว
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ไปได้
สุลต่าน เราสู้รบมาหลายวันแล้ว
เหล่าทหารเริ่มอ่อนล้ากันแล้ว
แต่สงครามเริ่มขึ้นแล้ว
ระหว่างความหิวโหยของพวกมัน กับความอดทนของเรา
แต่เราต้องกระตุ้นทหารของเรา ทำให้พวกเขาสนุกเข้าไว้
มวยปล้ำ
ประกาศให้มีการแข่งมวยปล้ำ
พรุ่งนี้ข้าจะลงแข่งเองด้วย
มางัดกัน
สุลต่านๆ ๆ ๆ
เกมล่าในตอนเช้า มวยปล้ำในตอนเย็น
ดนตรีและของมึนเมาตอนกลางคืน
เป็นวิธีปลุกใจทหารที่แปลกใหม่
แต่ท่านควรพิจารณา สุลต่าน...
เราจากเดลีมาสองเดือนแล้ว
แต่เราใกล้ปัทมาวตีมากขึ้นแล้ว
เช่นเดียวกับความงามแห่งอินเดีย
ที่นี่ก็มีความงามจากสวรรค์เช่นกัน
ผู้ซึ่งมีหัวใจเต้นเพื่อท่านเพียงผู้เดียว
ในดินแดนที่มีความงาม
มีหัวใจที่เต้นปรารถนารัก
ข้ามีความปรารถนาลึกซึ่งเผาอยู่ภายใน
รู้สึกถึงความปรารถนาลึงซึ้งภายใน
ท่าทางที่มีไฟนี้เผาไหม้ผ้าคลุมข้า
ผ้าคลุมแห่งแววตาที่เปียกชุ่มของท่าน
มีหัวใจที่เต้นปรารถนารัก
ริมฝีปากกำลังปรารถนาความใกล้ชิด
การแตกแยกและระยะห่างได้หายไปแล้ว
ริมฝีปากกำลังปรารถนาความใกล้ชิด
การแตกแยกและระยะห่างได้หายไปแล้ว
ร่างไปที่แก้มข้า
ผลลัพธ์แห่งรักนี้
มีหัวใจที่เต้นปรารถนารัก
มีข่าวอะไร สุจัน สิงห์
กองทัพจากอาณาจักรอื่นจะมาถึงเมื่อไหร่
ทุกอาณาจักรปฏิเสธที่จะสนับสนุนเรา
ไม่มีใครอยากต่อต้านอลาอุดดิน
เราจะทำอย่างไรกันดี กอรา สิงห์
ประกาศสงคราม
ฝ่าบาท โปรดพิจารณาอีกครั้ง
ตัดสินใจไปแล้ว จิตตอร์จะสู้ด้วยตัวเอง
สุลต่าน
สุลต่าน ตื่นเถิด สุลต่าน
ราชปุตเผาค่ายเราหมดเลย
ก็ดับไฟสิ เสร็จแล้วมาปลุกด้วยนะ
- ไปเถิด สุลต่าน - เจ้าโง่ นกของข้า
พวกมันล้ำค่า ไม่ควรเสียหาย
เลิกล้อเล่นเถิด
นี่กรง
คิลจีจงเจริญ
กองทัพเริ่มเหนื่อยล้าแล้ว สุลต่าน
ค่าย อาหารและที่กักตุนไว้ไหม้เป็นจุณแล้ว
กองทัพกำลังจะตายเพราะความหิวโหย
ข้ามีคำขอร้อง
หากท่านจะมาพบปะกองทัพสักครั้ง
กองทัพท่านใกล้จะต่อต้านแล้ว
เราจะไม่อยู่แล้ว
ใครอยากกลับ ก้าวออกมา
มากอดสุลต่านเจ้าแล้วกลับเดลีไป
อะรูห์คาน
เราคิลจีมีความฝันร่วมกัน!
ว่าวันหนึ่งธงของเราจะทะยานไปทั่วโลก!
เราสาบานจะยืนหยัด เคียงข้างกันไม่ว่าอะไรจะเกิด!
แล้วระหว่างช่วงลำบากนี้...
พวกเจ้าอยากยอมแพ้งั้นรึ
งั้นลืมความฝันเราไปเลย!
- คิลจีจงเจริญ! - จงเจริญ!
- อเล็กซานเดอร์ที่สอง! - จงเจริญ!
ฝ่าบาท สวัสดีวันโฮลี
เช่นเดียวกัน
ข้าพึ่งกลับมาจากยุ้งฉาง เราเหลืออาหารสำหรับอีกแค่สองสามวัน
เรื่องนี้ควรรู้แค่เรา
คนของเราไม่ควรรู้
ความลำบากเราเริ่มมีมากขึ้นแล้ว ฝ่าบาท
ความลำบากก็เริ่มมากขึ้นสำหรับศัตรูเราเช่นกัน
ความร้อนแผดเผานี้ จะบังคับให้อลาอุดดินต้องถอนทัพ
อีกแค่ไม่กี่วัน
เชิญสนุกกับโฮลีเถิด ข้าจะไปอวยพรรานีใหม่ในโฮลีแรกของนางที่นี่
โปรดอย่าเพิกเฉยความจริงนะ ฝ่าบาท นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
เจ้าคงลืมไปสินะ กอรา สิงห์
ผู้ที่กล้าหาญในทุกสถานการณ์ก็คือราชปุต
ผู้ที่กล้าเดินบนถ่านร้อนๆ ก็คือราชปุต
ผู้ที่รับทุกคำท้าและสร้างชัยชนะก็คือราชปุต
ผู้ที่สู้ศัตรูจนลมหายใจสุดท้าย...
ก็คือราชปุต
สุลต่าน
คนพวกนี้เสียสติหมดแล้ว
พวกเขาฉลองแม้จะโดนล้อมไว้ ข้าเห็นสีเต็มไปหมดจากป้อม
ก็ต้องมีสีสันในจิตตอร์อยู่แล้ว วันนี้คือวันโฮลี
ผู้คนแต้มสีให้กันและแสดงความรักกัน
แม้แต่กอดศัตรูด้วยงั้นรึ
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
งั้นให้ข้าได้เล่นกับศัตรูด้วยสิ
ด้วยสีหรือเลือด
ก่อนที่อากาศนี่จะเล่นงานเรา ส่งสารไปที่ป้อมเพื่อสงบศึก
สงบศึกกับจิตตอร์รึ
- ทำไมเจ้าหน้าซีด - เปล่าสักหน่อย
- ข้าจะนำสารนี้... - ไม่ใช่ท่าน มาลิก คาฟูร์จะไป
- ตามประสงค์ - วันนี้คือวันโฮลีสินะ
มาแต้มสีให้ข้าด้วยสิ
เทศกาลแห่งสีสัน...
มาถึงแล้ว
เทศกาลแห่งสีสัน...
มาถึงแล้ว
ข้าจะเล่นโฮลีกับที่รักข้า
และแต่งแต้มสีเขาด้วยรักของข้า
หัวหน้า ดูสิ
ให้จัดการเขาเลยหรือไม่
ให้เขาเข้ามา บาดัล
ผู้นี้คือมาลิก คาฟูร์พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ผู้ที่อลาอุดดินเชื่อใจที่สุด บางคนเรียกเขาว่าเป็นคู่ชีวิตเขา
"ถวายบังคมราชารัตนสิงห์จากสุลต่านแห่งเดลี
ข้าเข้าใจว่าราชปุตแห่งเมวาร์ ไม่ก้มหัวหรือดาบให้ใคร
ความมุ่งมั่นของท่านนั้นน่าสรรเสริญยิ่ง
ข้าอยากขอยื่นมือเสนอมิตรภาพให้ท่าน
ก่อนจะกลับเดลี ข้าอยากสัมผัสการต้อนรับจากจิตตอร์
หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ท่านจะรับสาสน์สงบศึกจากข้า"
ข้ายอมพบอลาอุดดินแน่นอน
เยี่ยมยอด สุลต่านต้องยินดีมากแน่
แต่ก่อนจะพบกัน ข้ามีข้อแม้
เรายอมรับทุกข้อแม้
อย่างน้อยฟังข้อแม้นั้นก่อนสิ
ข้อเสนอนี้อาจเป็นกับดักก็ได้
ก็เป็นได้
งั้นเชิญสุลต่านมาที่ป้อมทำไม
- ข้ายอมรับข้อเสนอเขาแต่ไม่ทั้งหมด - อย่างไรเพคะ
ข้ามีสองข้อแม้
อย่างแรก กองทัพของเขาต้องกลับเดลีไป
อย่างที่สอง หากเขาอยากพบข้า
เขาต้องมาที่ป้อมคนเดียวและไม่พกอาวุธ
หากเขายอมรับข้อแม้ท่านล่ะ
ชายที่ถ่อมาจากเดลี และยอมทนความร้อนแผดเผาถึงหกเดือน
ต้องยอมรับข้อแม้ของท่านอยู่แล้ว
ข้าไม่คิดเช่นนั้น
พระรามก็ไม่เคยคิดว่าทศกัณฐ์ จะปลอมตัวเป็นฤาษีเช่นกัน
ถวายบังคม ฝ่าบาท ขออภัยที่มารบกวนในยามนี้
มีอะไร กอรา สิงห์
สุลต่านส่งสาสน์มาว่าเขายอมรับข้อแม้ทั้งสองข้อ
ให้เขามาได้
กองทัพพร้อมกลับเดลีหรือยัง
สุลต่านจะให้กองทัพออกจากจิตตอร์จริงรึ
ออกจากสายตาจิตตอร์ ไม่ได้ออกจากแผ่นดิน
ขออภัย สุลต่าน
แต่การเข้าไปในป้อมศัตรู โดยไม่มีอาวุธอาจเป็นอันตรายได้
อันตราย
ข้ายอมรับ
ทุกอันตรายที่จะพาอลาอุดดินไปใกล้ปัทมาวตี
ข้ายอม
สุลต่าน บัลลังก์เดลีก็อยู่ในอันตรายนะ
อิตาต คาน
แววตาเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังท่าน และโลภหวังบัลลังก์
เขาอยากเป็นสุลต่านคนต่อไป
แม้แต่ดาวยังอยากเป็นจันทร์
แต่ก็ไม่เคยสำเร็จ
เช่นเดียวกับข้าที่ใกล้ท่าน
แต่ไม่มีวันแทนที่ปัทมาวตีได้
รานีปัทมาวตี
ยินดีต้อนรับสู้ป้อมปราการ สุลต่าน
ราชารัตนสิงห์
ขออภัย แต่ข้าคือผู้บัญชาการกองทัพเมวาร์
กอรา สิงห์
งั้นราชารัตนสิงห์ของเจ้าซ่อนอยู่ที่ไหน
พระองค์รอท่านอยู่ด้านใน
วันนี้ข้ายินดียิ่ง
รู้สึกดีที่สุดเลยวันนี้
รู้สึกดีที่สุดในวันนี้
เยี่ยมยอด
ขออภัย ข้าตื้นตันที่ได้พบท่าน
หลังจากรอมาหลายเดือน ได้พบกันสักที
เมื่อท่านมาแล้ว อยากให้ต้อนรับแบบใดกัน
แบบเพื่อนรัก
มาสิ
ข้านำของขวัญล้ำค่ามาให้
ท่านให้ดาบเป็นของขวัญเพื่อนรึ
ก็เป็นหนึ่งในข้อแม้ท่านไม่ใช่รึ มาคนเดียวและไม่มีอาวุธ
ทีนี้ข้าก็ไม่มีอาวุธแล้ว
ได้ยินมาว่ามันสวยงามมาก
ป้อมปราการแห่งจิตตอร์
พระเจ้าอวยพรราชปุตมากมายจริงๆ
ทักษะมากมาย ใหญ่โตเหลือเกิน
และศัตรูที่เทียบกันไม่ติดด้วย
ไปกันเลยหรือไม่
ในนามพระเจ้า เมตตายิ่งนัก
ตาท่าน
สุลต่าน
ระวังหน่อย องค์ราชา รานีของท่านกำลังมีอันตราย
นี่ไง
ข้ารักษารานีไว้ได้แล้ว
- ท่านมองอะไรรึ - อาทิตย์ใกล้ลับฟ้า
ข้าว่าจิตตอร์และเดลีคงต้องปรองดองกัน
ข้าคงต้องขอลา
ตามสบาย
ก่อนข้ากลับ ท่านต้องแนะนำครอบครัวท่านให้ข้ารู้จัก
ข้าแนะนำทุกคนให้ท่านแล้ว นี่คือครอบครัวของข้า
แน่นอน ข้าหมายถึงความภาคภูมิแห่งจิตตอร์
รานีปัทมาวตี
อะไรกัน ข้าขออะไรไม่เข้าท่างั้นรึ
ที่เจ้าพูดออกมาช่างอัปยศ อลาอุดดิน
เราดูแลแขกเยี่ยงพระเจ้าในจิตตอร์
ไม่เช่นนั้นเจ้าได้ถูกตัดหัวไปแล้ว
ตอนนี้ราชาก็ตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน
รุกฆาต
โปรดพิจารณาอีกครั้งเถิด องค์รานี
ข้าไม่มีวันยอม มันไม่ถูกต้อง
การตัดสินใจของข้าถูกสำหรับเมวาร์ คุนวาร์ ไบสา
แต่ พระราชา...
การตัดสินอะไรของเจ้าที่ถูก
- ข้ารู้ว่า... - เจ้าอาจเป็นรานีแห่งเมวาร์
แต่เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจทางการเมือง
มันเป็นสิทธิ์ของข้า
ยิ่งหากข้าเป็นเหตุให้จิตตอร์ต้องเกิดสงคราม
ก็ให้สงครามมันเกิดเลย เราจะสู้พวกมันในสนามรบ
แต่อย่าได้ทำพลาดในการตัดสินใจเอง
อย่าเชียว รานีข้า
ท่านก็ทำพลาดเช่นกัน
ตอนที่ท่านชักดาบออกมา ท่านน่าจะตัดหัวเขาซะ
ท่านมีโอกาสเปลี่ยนประวัติศาสตร์
เจ้าจะสื่ออะไร รานีข้า
เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่มีทางทำร้ายแขกที่ไม่มีอาวุธ
แม้จะเป็นปีศาจก็ตาม
ประวัติศาสตร์เปลี่ยนได้
แต่ราชปุตไม่ยอมขัดหลักการแน่
งั้นชักดาบมาตัดหัวข้าเลย
หลักการและเกียรติราชปุตจะได้ยังคงอยู่
ไม่มีใครเข้าใจการตัดสินใจของเจ้า ในการให้เขาเห็นหน้าเจ้าหรอก
รุ่นลูกรุ่นหลานจะโทษเจ้า
ก็ปล่อยให้เป็นเช่นนั้น
หากข้าช่วยได้แม้หนึ่งชีวิตโดยการให้เขาเห็นหน้า
งั้นข้าก็ยอมรับความอับอายนี้
ขอให้ข้าทำหน้าที่รานีด้วย
โปรดรอที่นี่ ราชากำลังจะมาพบท่าน
ที่นี่รึ
พระศิวะดื่มยาพิษเพื่อปกป้องโลก
วันนี้ท่านทำการตัดสินใจที่ลำบากเพื่อเมวาร์
โปรดเก็บนี่ไว้กับตัวด้วย องค์ราชานี
ควันศักดิ์สิทธิ์นี้จะปกป้องท่าน จากสายตาปีศาจของสุลต่าน
ราชารัตนสิงห์
ข้านึกอะไรขึ้นได้ระหว่างรอ...
กอรา สิงห์
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
เชิญกลับไปได้ อลาอุดดิน
ได้เลย
แต่ก่อนข้ากลับไปเดลี
ขอให้ข้าได้แสดงการต้อนรับท่านด้วยเถิด
พรุ่งนี้
ข้าจะรอ
เก็บดาบไว้กับท่าน
ข้าได้รับเชิญไปทานอาหาร ไม่ใช่ต่อสู้
พายุกำลังก่อตัวข้างนอก โปรดคิดอีกครั้งเถิด
ท่านต้องไปจริงๆ รึ
เจ้าอยากให้ประวัติศาสตร์จารึกว่า อลาอุดดิน คิลจีมาจิตตอร์แบบไร้อาวุธ
แต่ราชารัตนสิงห์นั้นขลาดที่จะเสี่ยงงั้นรึ
ข้าเข้าใจที่เจ้ากังวล
แต่เขามาคนเดียว กองทัพก็ถอยไปหมดแล้ว
พวกเขาอาจกลับมาก็ได้
ข้าจะกลับมาก่อนพระจันทร์ขึ้น
สุลต่าน
ยินดีต้อนรับ สหายข้า
นึกว่ามีพายุท่านจะไม่มาเสียแล้ว
พายุเช่นนี้หยุดข้าไม่ได้หรอก
แน่นอน
เชิญนั่ง
- ตรงนี้รึ - ใช่
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของข้าในจิตตอร์ ข้ารู้สึกท่วมท้นมาก
ข้ามีความทรงจำมากมายที่นี่
ทหารมากมายของข้าตายที่นี่
ต่อหน้าข้า
ท่านจำได้หรือไม่
วันที่ท่านยืนมองจากบนป้อมไง
ช่างน่าสงสาร
ดิลนาวัซที่น่าสงสาร
นกน้อยแสนรักของข้า
วันที่ท่านเผาค่ายเรา...
มันตายในกองไฟ
ถ้ามันยังมีชีวิตอยู่ ท่านคงได้ยินมันร้องยามมีพายุแบบนี้
ช่างเถอะ...
ข้ารู้สึกถึงความสัมพันธ์แปลกๆ กับดินนี่
ข้าอยากนำกลับไปด้วย...
และเจ้าด้วย
นี่รึการต้อนรับของคิลจี
มีจรรยาใดบ้างหรือไม่
ข้าพลาดที่เชื่อใจเจ้าอีก อลาอุดดิน
แม้แต่พระเจ้ายังไม่เชื่อใจอลาอุดดิน
เจ้าก็ทำให้ข้าไม่เชื่อใจเช่นกัน
เจ้าดึงม่านลงเร็วจนข้าไม่เห็นหน้ารานี
โปรดอย่าปฏิเสธที่จะมากับข้าเลย
เพราะเจ้าคือเหยื่อล่อรานีปัทมาวตีมาที่เดลี
ถ้าไม่เช่นนั้น ข้าจะพรากจิตตอร์มาจากเจ้า
จะพรากจิตตอร์งั้นรึ
เจ้าพรากจิตตอร์จากข้าได้แต่เกียรติข้าไม่ได้
เจ้าขโมยเพชรได้ แต่ไม่ใช่ความระยับของมัน
ขังเขาไว้
เจ้าขังข้าได้
แต่จะรับพายุที่ก่อตัวจากจิตตอร์ได้รึ
คิลจีจงเจริญ
จงเจริญ
ถวายบังคม ฝ่าบาท
องค์รานี โปรดกลับวังเถิด
พายุกำลังก่อตัวข้างนอก
ไม่ต้องห่วง พรของพระเจ้าอยู่กับราชาเสมอ
พระองค์กลับมาอย่างปลอดภัยแน่
ไม่ คุนวา ไบสา
ข้าจะรอที่นี่จนกว่าจันทร์จะขึ้น
แต่คืนนี้ไม่มีพระจันทร์ องค์รานี
คืนนี้เป็นคืนเดือนดับ
ฝ่าบาท!
กอรา สิงห์ ตามหาราชาเจ้าอยู่รึ
พายุพัดพาพระองค์ไปเดลีแล้ว
พระองค์ถูกพาออกจากอาณาจักรตัวเอง
เจ้าสินะคนที่พาอลาอุดดินมาจิตตอร์
คนทรยศ
หากแตะต้องข้าแม้แต่นิด ราชาเจ้าตายแน่
มีสาสน์ส่งให้รานีปัทมาวตี
หากนางอยากเห็นราชามีชีวิต
นางต้องไปที่นั่น
โอ มาตุภูมิ
โปรดมอบพลังให้เราด้วย
เพื่อปกป้องเกียรติแห่งราชปุต
ขุนเขาแห่งเมวาร์
เกื้อหนุนเกียรติเราด้วยเถิด
เร็วเข้า รานีเรียก
รานีนาคมตีเรียกผู้หญิงทุกคนไปพบ...
นี่อะไร
ทำไมละเลงโคลนบนกระจกล่ะ
ข้าจะไม่ดูหน้าตัวเองในกระจก จนกว่าราชาจะกลับมา
- แต่รานี... - อะไร
ราชานีนาคมตีเรียกพบผู้หญิงทุกคน
ท่านด้วย
เหตุใดจึงเรียกเรามา
ไปซะ
รานี เรียกข้างั้นรึ
อย่างน้อยให้ข้าได้อาลัยอย่างสงบเถิด
หากเจ้าไม่เนรเทศปราชญ์หลวงไป
เขาคงไม่ไปร่วมมือกับอลาอุดดิน
และจิตตอร์ก็ไม่ต้องอยู่ภายใต้ภัยคุกคาม
วันนี้ราชาของเราก็ถูกศัตรูจับไป และมันเป็นความผิดเจ้าทั้งนั้น
ต้องโทษความงามของเจ้า
แล้วผู้ที่มองมาล่ะ
สายตาอกุศลของเขาล่ะ
พวกเขาก็ผิด เมวาร์กำลังต้องชดใช้
เจ้าควรถูกลงโทษเช่นกัน
จะลงโทษคนที่ไม่ผิดได้อย่างไร
วางยานางรึ โยนนางลงบ่อน้ำหรือกักขังนางรึเพคะ
เราควรยอมรับข้อแม้สุลต่านแล้วส่งปัทมาวตีไป
รานี ท่านพูดออกมาได้อย่างไร ท่านเองก็เป็นหญิง
ส่งนางไปรึ
ส่งนางให้สุลต่านรึ ไม่มีทาง
หากเราไม่ทำตาม ไม่ว่าราชาหรือเมวาร์ไม่รอดแน่
องค์รานี
หากเวลาที่ต้องใช้มาตรการสิ้นหวังนั้นมาถึง...
หญิงทุกคนในจิตตอร์ ยอมโดดเข้ากองไฟเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของนาง
เราจะทำพิธีเชาหระ
แต่เราจะไม่ยอมให้รานีของเรา ก้าวเท้าออกจากป้อมนี้เด็ดขาด
จะให้ข้าอธิบายความโศกนี้อย่างไร
ข้าจะไป
ท่านพูดอะไรน่ะ องค์รานี
แม้แต่เทพธิดายังต้องลงมาฆ่าปีศาจด้วยตัวเอง
แล้วข้าเป็นใครกัน แค่มนุษย์คนหนึ่ง ข้าจะข้ามแดนจิตตอร์
ท่านอาจลืมไป องค์รานี
หญิงราชปุตก็เป็นนักรบไม่ต่างจากชายราชปุต
ฝ่าบาท
ข้าบอกแล้วว่าจะทำลายเมวาร์
ข้ารู้สึกถึงความเจ็บปวดท่าน จึงได้เป่าขลุ่ย
"ราคะยามัน"
มันช่วยบรรเทาความโศกท่านได้บ้างหรือไม่
ไม่ได้
เพลงของเจ้าเคยเหมือนไม้จันทร์
- แล้วตอนนี้ล่ะ - แปดเปื้อน
แปดเปื้อนการทรยศ
ท่านเสียมงกุฎ แต่ไม่เสียเกียรติ
ไม่จนกว่าจะได้หัวศัตรูมาอยู่แทบเท้าข้า
เป็นไปไม่ได้หรอก
ความโกรธของราฆวะ เจตัน...
ทำให้ท่านต้องเป็นภัย
ท่านจำต้องก้มหัวต่อหน้าสุลต่าน
บรรเลงต่อเลย "ยามัน"
ถวายบังคม รานี
ดาบนี้สาบานจะปกป้องเกียรติแห่งเมวารี
แต่ท่านตัดสินใจไปที่นั่น
ท่านทำให้เราต้องอับอาย
โปรดรับดาบนี้แล้วตัดหัวข้า
นี่คือทางเดียวที่จะพาราชากลับมา
ท่านไม่เชื่อความสามารถเรา ที่จะพาราชากลับมางั้นรึ
ข้าเชื่อ
แต่ไม่ใช่ทุกสงครามที่ชนะได้ด้วยกำลัง
ครั้งนี้เราต้องใช้กลยุทธ์อื่น
- ดาบของเรา... - ส่งสาสน์ไปหาสุลต่าน
ข้าไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของท่าน
ในฐานะพี่ชายท่าน...
นี่ไม่ใช่คำร้องขอจากน้องสาว
แต่เป็นคำสั่งจากรานีแห่งเมวาร์
"เพื่อแลกกับความปลอดภัยของราชาแห่งเมวาร์ รานีปัทมาวตีตกลงที่จะมา"
ยินดีด้วย สุลต่าน ความปรารถนาของท่านเป็นจริงแล้ว
- อ่านต่อไป - พ่ะย่ะค่ะ
"แต่นางมีข้อแม้...
รานีจะนำสาวรับใช้แปดร้อยนางมาด้วย"
ตกลง
"พวกนางจะอยู่ในห้องของผู้หญิง ที่ซึ่งผู้ชายห้ามเข้าไป"
ตกลง
"เมื่อนางมาถึง นางต้องได้พบราชาก่อน
และจะพบสุลต่าน ต่อเมื่อราชาได้รับการปล่อยตัวแล้ว"
ตกลง
และข้อแม้สุดท้าย
นี่เป็นไปไม่ได้หรอก สุลต่าน
นางต้องการสิ่งใด
เกี้ยวจะไม่ออกจากจิตตอร์
จนกว่าหัวของราฆวะ เจตันจะถูกส่งให้นาง
ตกลง
ไม่ยุติธรรมเลย สุลต่าน
อย่าลืมสิว่ารานีปัทมาวตี จะเป็นของท่านเพราะข้า...
ตกลง
ถวายบังคม รานี
- เกิดอะไรขึ้น กอรา สิงห์ - คิลจีส่งข้อความกลับมาแล้ว
อลาอุดดินยอมรับทุกข้อแม้ของท่าน
และได้ส่งของขวัญมาให้ด้วย
อภัยข้าด้วย องค์รานี เรากังหาในไหวพริบของท่าน
ท่านกำจัดศัตรูเราในจิตตอร์ได้
และตอนนี้ถึงตาสุลต่านแล้ว
แต่คงเกิดขึ้นไม่ได้หากไม่มีการสนับสนุนจากท่าน
เราขอสาบานต่อพระผู้เป็นเจ้า
ทุกดาบแห่งราชปุตจะเชื่อฟังคำสั่งท่าน
งั้นก็เตรียมเกี้ยวได้เลย เราจะเดินทางพรุ่งนี้
พ่ะย่ะค่ะ องค์รานี
ข้าไม่ได้เห็นหน้าราชามานานเหลือเกิน
หัวใจข้าห่างไกลจากโลกา
ไพเราะยิ่งนัก
ตั้งแต่ข้ามีความรัก
ไพเราะยิ่งนัก เยี่ยมจริงๆ
ทีนี้ฟังดีๆ นะ คูซรัว
ทั้งใจข้าถูกดึงกระชาก
ข้านอนไม่หลับกระสับกระส่าย
ในตาข้าพร่ามัวไปด้วยความฝัน
ไพเราะยิ่งนัก เยี่ยมยอด
ได้สังเกตหรือไม่
กวีชื่อดังที่สุด อามีร์ คูสโรว์ ยกย่องบทกวีข้า
แต่ดูเหมือนอิตาต คานจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
สุลต่าน ข้าไม่เข้าใจบทกวีเช่นนี้เลย
เพราะเจ้าไม่เข้าใจความรักไงเล่า
เจ้าไม่ใช่กวี เจ้ามันคนขลาด
ไม่มีเหตุผลที่ต้องขุ่นเคืองคำพูดของสุลต่าน
มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น มันคือคำดูถูก อัชฟาก
ข้าจะไม่ทนอีกแล้ว
ไม่สุลต่านก็ข้าแล้วล่ะ
นั่นหมายถึงอะไร
ราชสำนักจะฉลองในคืนนี้
เป็นเวลาที่เหมาะแก่การชิงบัลลังก์
หัวใจข้าทะยานขึ้นสู่ฟ้า
ที่รักของข้า
ที่รัก
ที่รักเอ๋ย ที่รัก
ตั้งแต่ถูกรักกลืนกิน
หัวใจข้าช่างเลื่อนลอย ช่างเลื่อนลอยนัก
ตั้งแต่ข้าได้สวมมงกุฎแห่งรัก ช่างเลื่อนลอยนัก
ตั้งแต่ข้ามีมงกุฎแห่งรัก
หัวใจข้าทะยานขึ้นสู่ฟ้า
มันทะยานขึ้นสู่ฟ้า
พระเจ้า
พระผู้เป็นเจ้า
พระเจ้าจงเจริญ
ใจข้าสลาย
หิ่งห้อยแห่งค่ำคืนไร้สุข
ใจข้าสลาย
หิ่งห้อยแห่งค่ำคืนไร้สุข
ใจข้าสลาย
หิ่งห้อยแห่งค่ำคืนไร้สุข
ในตาข้ามักเห็นความฝัน
หัวใจข้าช่างเลื่อนลอย ช่างเลื่อนลอยนัก
หัวใจข้าช่างเลื่อนลอย ที่รัก
ช่างเลื่อนลอยนัก ที่รัก
พระเจ้าจงเจริญ
- พระเจ้าโปรดรับคำภาวนาเราด้วย - เอเมน
หมอ
สุลต่านเป็นอย่างไรบ้าง
ยังไม่ได้สติเลย
ศรนั้นเคลือบยาพิษแต่เขายังหายใจอยู่
ท่านลุง ข้ามาเพื่อถามอาการท่าน
ท่านฆ่าลุงข้าเพื่อบัลลังก์
ข้าก็จะฆ่าท่าน ท่านลุง
ทีนี้อิตาต คานจะได้เป็นสุลต่านคนใหม่
การจะเป็นสุลต่าน
เจ้าต้องมีความทะเยอทะยาน และความมุ่งมั่นอย่างสูง
สรรเสริญแด่พระเจ้า
สุลต่านฟื้นแล้ว
- สรรเสริญแด่พระเจ้า - สรรเสริญแด่พระเจ้า
- สุลต่านจงเจริญ! - จงเจริญ!
ถวายบังคม องค์รานี เกี้ยวพร้อมออกเดินทางแล้ว
- คืนนี้เราต้อง... - พรุ่งนี้เช้า
เราจะไปถึงที่นั่น ตอนที่กองทัพคิลจีกำลังยุ่งกับการสวดมนต์
จะได้เข้าถึงตัวราชาได้ง่ายกว่า
ท่านกำลังทำอะไร องค์รานี
แผนที่ป้อมคิลจี
ยามที่ราชปุตใส่สีเหลืองอมส้ม พวกเขาจะอาบศัตรูด้วยเลือด
สุลต่าน
ยินดีด้วย
เจ้าโง่ ระวังแผลข้าด้วย
มีข่าวดี
เกี้ยวจากจิตตอร์มาถึงชายแดนเราแล้ว
รานีปัทมาวตีจะมาถึงพรุ่งนี้เช้า
ขอพระเกียรติเป็นของพระเจ้า
นางมาถึงในตอนที่ ข้าไม่อยู่ในสภาพจะต้อนรับเธอด้วยตัวเอง
ไม่ต้องกังวล สุลต่าน
ข้าจะนำนางมาหาท่านพร้อมเสียงแตรกังวาน
ข้าจะต้อนรับนางแทนสุลต่านเอง
ไม่ใช่เจ้า
หากสุลต่านต้องการ
ข้าไม่อยากให้ชายใดเข้าใกล้รานีปัทมาวตี
การตัดสินใจของนางฉลาด
ตามรับสั่ง ฝ่าบาท
รานีแห่งอินเดียจะต้อนรับรานีแห่งจิตตอร์
ยอดเยี่ยม
แจ้งรานีแห่งจิตตอร์
ว่าเมห์รูนิสา รานีแห่งอินเดียมาต้อนรับนางแล้ว
ท่านคือปาฎิหารย์แห่งพระเจ้าจริงๆ
งามจนทำให้เหล่าเทวดาเปลี่ยนใจได้
สุลต่านเป็นแค่มนุษย์
และเป็นผู้ร้ายด้วย
ตามข้อแม้ของข้า ข้าต้องได้เจอราชาก่อน
และจนกว่าเขาจะปลอดภัย กอราและสุจัน สิงห์จะอยู่เคียงข้างข้า
เชิญทางนี้เลย
เหล่าสาวรับใช้ เชิญออกมาจากเกี้ยวได้
- มาลิก - พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
เจ้าเห็นแผลอื่นใด นอกจากหัวใจที่มีเลือดไหลของข้าหรือไม่
ไม่พ่ะย่ะค่ะ
จำไว้ ห้ามมีองครักษ์ใดเมื่อรานีมาถึง
โปรดวางใจ ฝ่าบาท ไม่มีใครรบกวนท่านแน่นอน
ถวายบังคม ฝ่าบาท
องค์ราชา
เมวาร์ต้องก้มหัวให้ศัตรูแล้วงั้นรึ
เปล่าเพคะ
เจ้ายอมรับข้อแม้ของสุลต่านรึ
เปล่าเพคะ
งั้นเจ้ามาที่นี่ทำไม
ข้ามาเพื่อปลดปล่อยท่าน เมวาร์ต้องการท่าน
มเหสี ข้ามาถึงแล้ว โปรดปล่อยเขาด้วย
ได้เลย
ฮาจูริยา ไปบอกสุลต่าน ว่าเดี๋ยวข้าจะนำรานีไปพบพระองค์
พ่ะย่ะค่ะ
ทีนี้ฟังข้าให้ดีนะ เรามีเวลาไม่มาก
ข้าจะพาท่านทั้งคู่ไปที่อุโมงค์ลับ
จะพาท่านข้ามชายแดนไป
ทำไมท่านถึงช่วยเรา
ข้าทำเพื่อตัวข้าเอง
ข้าทำเพื่อไม่ให้สุลต่านข้าทำเรื่องชั่วร้าย
การสวดมนต์ใกล้จะจบแล้ว เราต้องรีบหน่อย
ท่านต้องไปก่อนที่องครักษ์จะกลับมา
รอเดี๋ยว รานีข้า
ข้าจะไม่ไปจนกว่าจะได้เจออลาอุดดิน
มันจะอันตรายนะ
ชีวิตท่านก็อาจตกอยู่ในอันตราย
พระเจ้าคือผู้คุ้มครองข้า
เห็นแก่พระเจ้า ท่านเลิกความคิดนี้เถิด
มเหสีเมห์รูนิสา
ข้าเป็นราชปุต เราไม่เคยจากไปโดยหันหลังให้
ราชารัตนสิงห์ มาที่ราชสำนักข้าได้อย่างไร
ข้าเตือนเจ้าแล้ว เจ้าหยุดพายุที่ก่อต่วตัวจิตตอร์ไม่ได้หรอก
ข้านี่โชคไม่ดีเลย
ทุกคราที่ฝันว่าจะได้เจอรานีปัทมาวตี เจ้ามาขัดทุกทีเลย
และเจ้าก็โชคไม่ดีที่วันนี้ข้าไม่ต้อนรับเจ้า
เจ้าไม่เคยควรคู่การเป็นเจ้าบ้าน
ตอนนี้ไม่แม้แต่จะคู่ควรเป็นศัตรูข้า
แต่เจ้าคู่ควรสินะ
เอาไป
วันนี้คือโอกาสของเจ้า หยิบดาบขึ้นมาตัดหัวข้าเลย
เพราะหากเจ้าปล่อยให้ข้ามีชีวิตวันนี้ เจ้าต้องเสียใจไปตลอดชีวิต
เจ้าโชคดีที่ศัตรูของเจ้าเป็นราชปุต
เราไม่ทำร้ายผู้ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
เป็นคนดีเสียจริง ช่างมีจริยธรรม
เจ้าก็ควรเรียนรู้ที่จะมีจริยธรรมบ้าง อลาอุดดิน
มันจะทำให้เจ้าเป็นมนุษย์ขึ้นบ้าง
ไม่มีกฎของความรักและสงครามหรอก
หากไม่มีกฎ การต่อสู้ของเจ้า จะถูกจดจำว่ามัวหมองในประวัติศาสตร์
ข้าจะเผาประวัตศาสตร์หน้านั้นซะ
ประวัติศาสตร์ไม่ได้มี แค่สิ่งที่เขียนบนกระดาษให้เจ้าเผา
วันใดเจ้ายกดาบไหว มาเจอกันในสนามรบ
ข้าจะจากไปพร้อมเกียรติ...
และรานีของข้า
จากป้อมของเจ้าและต่อหน้าเจ้า
แผลนี่คงต้องใช้เวลารักษา
จนถึงวันนั้น ดาบของข้าจะถูกแขวนไว้บนหัวเจ้า
อะรูห์คาน
สุลต่านออกคำสั่งแล้ว กองทัพคงจะมาเร็วๆ นี้
โปรดกลับไปผ่านอุโมงค์นี้
กอรา สิงห์ ไปกันเถอะ
เชิญเลย ฝ่าบาท
ข้าจะหยุดกองทัพศัตรูไม่ให้ตามท่านได้
ไว้กลับไปเจอกันที่จิตตอร์
น้อมคำนับพระผู้เป็นเจ้า
ดิลาวาร์
ดิลาวาร์ ผนึกประตู
เกิดอะไรขึ้น ผู้บัญชาการ
เราโดนหลอก ศัตรูอยู่ในป้อมเราแล้ว
บุก!
ลาก่อน
บุก!
สู้ตาย!
ข่าวร้าย สุลต่าน
มเหสีขัดขวางแผนการของเรา
รานีปัทมาวตีและรัตนสิงห์หนีไปได้
ชะตาข้ามีความรักอยู่หรือไม่
เจ้าลิขิตให้ข้าได้หรือไม่
ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
นักรบผู้ยิ่งใหญ่กวัดแกว่งดาบ
ใจกล้าหาญที่สู้อย่างองอาจ
เราขอคำนับกอรา
และบาดัลผู้กล้าหาญ
ผู้ปกป้องเกียรติแห่งเมวาร์
สุลต่าน
เราจะเรียกนางว่าอย่างไรดี
มเหสีจอมทรยศดีหรือไม่
คนของข้าเองหลอกข้า
ศรของอิตาตทำให้ข้าเจ็บไปทั่วร่าง
แต่ความไม่ซื่อสัตย์ของเจ้าทำให้ข้าใจสลาย
ข้ารักเจ้าอย่างลึกซึ้ง แต่เจ้ากลับทรยศข้า
เจ้าพรากความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้าไป
ตอนนี้ข้าจะพรากอัตลักษณ์เจ้า
ยศที่ยิ่งใหญ่ของเจ้า ความสุขในชีวิตเจ้า
ก่อนข้าจะไปจิตตอร์...
คำอวยพรสุดท้ายที่จะมอบให้เจ้า
เพราะข้ารักเจ้าสุดหัวใจ
ขอให้เจ้าจงมีสุข รุ่งเรือง
และโชคดีตลอดไป
มาลิก
พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ก่อนความโกรธของข้าจะฝังนางทั้งเป็น
นำตัวนางไปคุกใต้ดิน
ตามรับสั่ง
ก่อนข้าจะไป ข้าขออวยพรให้ท่านเช่นกัน
ขอให้ทุกความฝันท่านเป็นจริง
แต่ฝันที่จะได้ปัทมาวตีจะไม่มีวันเป็นจริง
รานีปัทมาวตีจงเจริญ!
ราชารัตนสิงห์จงเจริญ!
รานีปัทมาวตีจงเจริญ!
ราชารัตนสิงห์จงเจริญ!
รานีปัทมาวตีจงเจริญ!
ราชารัตนสิงห์จงเจริญ!
องค์รานีเพคะ
ราชาและรานีปัทมาวตีเข้าป้อมปราการแล้ว
ทุกคนเตรียมต้อนรับพวกเขา
ทุกคนกำลังยุ่งต้อนรับพวกเขา
แล้วข้าจะทำอย่างไรดี
ต้อนรับพวกเขาไงเพคะ จะทำอะไรอีก
รานีปัทมาวตีทำสำเร็จตามแผน
ไม่ธรรมดาเลย
ข้าแนะนำให้ท่านมาต้อนรับพวกเขาด้วยกัน
ห้ามไปไหนนะ เคสาร์
ไปเอาเข็มกับด้ายให้ข้าหน่อย
ได้เพคะ แต่ก่อนอื่น ขอข้าได้แทบเท้ารานีปัทมาวตีก่อน
ฝ่าบาท เราต่างได้ยินตำนานแห่งสาวิตรี
ที่สู้กับเจ้าแห่งความตายและฟื้นสามีนางคืนมาได้
วันนี้ข้าเริ่มเชื่อตำนานนั้นแล้ว
- รานีปัทมาวตีจงเจริญ! - รานีเพคะ
- ยินดีต้อนรับกลับมาเพคะ องค์รานี - ราชารัตนสิงห์จงเจริญ!
รานีปัทมาวตีจงเจริญ!
วันนี้พวกเจ้าไม่ต้องให้กำลังใจเรา
แต่ให้กับผู้ที่พลีชีพเพื่อเมวาร์เถิด
เหล่าคนที่สละชีวิตเพื่อช่วยพวกเรา
ตราบเท่าที่ยังมีจิตตอร์อยู่
ชื่อกอราและบาดัลจะถูกจดจำตลอดไป
สรรเสริญผู้บัญชาการกอรา สิงห์ผู้ล่วงลับ!
สรรเสริญบาดัล สิงห์ผู้กล้าหาญ!
ยินดีด้วยเพคะ องค์รานี
ท่านพาราชากลับมาได้
ท่านส่องกระจกได้แล้วสินะ
ทีนี้ทุกคนจะสรรเสริญท่านเยี่ยงเทพธิดา
เราช่วยบาดัลไว้ไม่ได้
ราชปุตที่สละชีวิตในสนามรบไม่เคยจากไปไหน
พวกเขาจะเป็นอมตะ
มันเป็นหน้าที่ของลูกชายข้าที่ต้องสู้เพื่อเมวาร์
เขาหมดทุกข์แล้ว
ปาดน้ำตาเพื่อเขา...
ในที่สุดข้าก็ได้รู้ ว่าทำไมราชปุตถึงถูกขานว่าใจกล้า...
เพราะพวกเขามีมารดาที่กล้าหาญ
กว่าจะได้ฉลองกันแบบนี้...
ท่านควรดูดีที่สุดเมื่อได้พบราชา
คูซรัว สายน้ำแห่งรักไหลในทิศทางแปลกๆ
ผู้ใดพุ่งลงไปกลับจมน้ำ ผู้ที่จมน้ำกลับเจอฝั่ง
ไพเราะ
เจ้าโชคดีที่บรรยายความเจ็บปวดเจ้าได้
ขณะที่ข้ารู้สึกหายใจไม่ออก
ข้าทนความล้มเหลวไม่ไหวแล้ว
สุลต่าน ข้าจะบรรเทาความเจ็บปวดท่านได้อย่างไรบ้าง
ทันทีที่เราไปถึงจิตตอร์ ส่งสาสน์ไป
เจ้าอาจบรรยายอารมณ์ข้าได้ด้วยบทกวี
ข้าควรต้องเขียนอะไร สุลต่าน
เขียนว่า...
ข้าจะรออีกแค่คืนเดียวเท่านั้น
ทำตามคำขอของสุลต่าน...
มิเช่นนั้นก็เตรียมเจอโทสะของเขาได้
อยู่นี่เอง
สิ่งที่ข้ากลัวเป็นจริงแล้ว อลาอุดดินกลับมาแล้ว
ครั้งนี้มาพร้อมกับกองทัพที่ใหญ่กว่าเดิม
เจ้าไปใส่เกลือที่แผลของเขา
ย่อมต้องเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว
ใจเย็น สุลต่าน เดี่ยวพวกเขาก็ตอบกลับ
ให้เวลาราชปุตได้คิดก่อน
พวกเขาต้องการเวลาอีกแค่ไหนกัน
พวกเขาไม่มีทางเลือก นอกจากจะนำรานีปัทมาวตีมาให้ท่านพรุ่งนี้เช้า
ข้าจะรอ
ในความร้อนแผดเผางั้นรึ
ข้าไม่อยากพลาดช่วงที่ ประตูป้อมเปิดแล้วนางเดินออกมา
ข้าอยากเป็นคนแรกที่ได้เห็นนาง
เทพธิดาจงเจริญ!
มีอะไรเพคะ
ดาบข้าดูดีในมือเจ้า
ดาบคือเครื่องประดับล้ำค่าที่สุดสำหรับนักรบ
มันคือความภาคภูมิของเรา
หากเป็นความภาคภูมิของเรา ทำไมเจ้าจึงตารื้น
เจ้ากลัวว่าข้าจะไม่กลับมาจากสงครามรึ
ปัทมาวตีไม่เคยกลัวอะไรเลยในชีวิต
คืนนี้ข้าขออะไรท่านได้หรือไม่
ไม่มีอะไรที่เจ้าจะขอได้มากกว่าหัวใจข้า
มีสิ
สิทธิ์ที่จะทำพิธีเชาหระ
หากไม่ได้รับอนุญาตจากท่าน ข้าก็ตายไม่ได้
หนึ่งใจ
หนึ่งชีวี
ข้าสละเพื่อเจ้าได้
ข้าจะสละเพื่อเจ้า
มีตัวข้า
และความศรัทธา
ข้าจะสละมัน
ข้าจะสละเพื่อเจ้า
ข้าจะสละมันเพื่อเจ้า
หนึ่งใจ
เจ้าคือที่รักของข้า ความรักของข้า จิตวิญญาณข้า
เป็นดนตรีแห่งชีวิตข้า ลมหายใจ ชีพจร
เจ้าคือเพชร ชัยชนะ ความพ่ายแพ้ของข้า
เจ้าคือความลับของข้าและอาณาจักรของข้า
ด้วยรักของข้า
ในทุกย่างก้าว
ในทุกรุ่งเช้า
และทุกค่ำคืน
มีความภาคภูมิ
มีเกียรติ
และทั้งสองสิ่งนี้
ข้าสละให้เจ้าได้
หนึ่งใจ
หนึ่งชีวี
และทั้งสองสิ่งนี้ข้าจะสละให้เจ้า
ยิง
อะไรน่ะ ข้าไม่เคยเห็นอาวุธแบบนั้นมาก่อนเลย
ได้เวลาที่ข้าต้องไปแล้ว
ถึงเวลาเดินหน้ากองทัพเราแล้ว สุลต่าน
ยังก่อน
กำแพงป้อมเริ่มแตก
อีกเดี๋ยวพวกมันจะไม่มีทางเลือก นอกจากมาเผชิญหน้ากับเราในสนามรบ
ฝ่าบาท กองทัพกำลังรอคำสั่งโจมตีจากท่าน
ไม่ สุจัน สิงห์
ข้าจะไปคนเดียว
- แต่ฝ่าบาท... - การต่อสู้ครั้งนี้ระหว่างอลาอุดดินกับข้า
ฝ่าบาท ทำไมเขามาคนเดียวล่ะ
มาสู้กับสุลต่านไง จะอะไรอีกล่ะ
ให้ข้าไปดีหรือไม่
ไม่ต้อง
มีแต่เพชรเท่านั้นที่จะตัดเพชรได้
ในทุกยุคสมัย สงครามเพื่อความชอบธรรม...
คือการต่อสู้ระหว่างความดีและความชั่ว
เช่นเดียวกับพระรามและทศกัณฐ์
ระหว่างปาณฑพและเการพ และตอนนี้ระหว่างราชปุตและคิลจี
และทุกครั้ง ฝ่ายดีเป็นฝ่ายชนะ
วันนี้ ราชปุตหลายพันคน เตรียมปกป้องศักดิ์ศรีของเรา
กำแพงแห่งจิตตอร์มักคุ้มกันเรามาเสมอ
แต่วันนี้เหล่าทหารมาปกป้อง
สำหรับเรา พวกเขาไม่ต่างจากพระเจ้า
ยามราชปุตสู้เพื่อมาตุภูมิ
เสียงดาบของเขาก้องกังวานผ่านทุกยุคสมัย
เมื่อใดก็ตามที่ความมืดมิดปกคลุมโลก
ราชปุตยอมสละชีพ เพื่อส่องสว่างและรักษาความจริงและอิสรภาพไว้
ไม่ มาลิก คาฟูร์ มันขัดกฎการทำสงคราม
ทุกอย่างยุติธรรมเพื่อชัยชนะของสุลต่าน
อย่างน้อยเจ้าควรสู้ศึกนี้ด้วยเกียรติ
ในสนามรบมีกฎแค่ข้อเดียว
ชัยชนะ
บุก!
หากใจกล้าของเราต้องทนทุกข์ในวันนี้
ศัตรูจะไม่ได้ชัยชนะ
จิตตอร์จะได้เห็นสงคราม ที่ไม่เคยมีใครได้เห็นหรือได้ยินมาก่อน
สงครามที่ต่อสู้โดยหญิงอย่างเรา
ศัตรูเราจะได้เห็นว่า เราเปลี่ยนความโศกเศร้าเป็นชัยชนะได้อย่างไร
ถึงเวลาจุดไฟศักดิ์สิทธิ์ ที่เป็นพยานแห่งคำสาบานของเรา
ที่กล่าวว่าความตายเท่านั้นที่แยกเราจากกัน
เราจะถวายตนให้กับไฟศักดิ์สิทธิ์...
และทำพิธีเชาหระ
ผู้ที่ต้องการร่างกายเรา จะไม่ได้แม้แต่แตะต้องเงาของเรา
ร่างกายเราจะเหลือเพียงเถ้าถ่าน
แต่ศักดิ์ศรีและเกียรติเราจะคงอยู่ตลอดกาล
และนั่นจะเป็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุด ในชีวิตอลาอุดดิน
องค์รานี
เราเสียราชาไปแล้ว
ถึงเวลาสวมผ้าคลุมแห่งไฟแล้ว
ปิดประตูป้อมปราการ
ปิดประตู!
บุก!
- เทพธิดาจงเจริญ! - เทพธิดาจงเจริญ!
การทำพิธีเชาหระของรานีปัทมาวตี คือความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตอลาอุดดิน
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งจิตตอร์
ศตวรรษต่อมา
ตำนานความกล้าหาญและเสียสละของนาง ยังกึกก้องในใจอินเดีย
จนถึงทุกวันนี้
นางได้ถูกสรรเสริญว่า เป็นรานีเทพธิดาผู้ปราบมาร